Er Alþingi rétti vinnustaðurinn fyrir milljarðamæringa?
Ég velti stundum fyrir mér stjórnmálum og hverja við, almennu borgarar þessa lands, kjósum til að stjórna þessu fyrirtæki; Ísland hf. og hvernig sé hægt að fá fólk sem raunverulega hefur áhuga á að bæta líf þegnanna í þessu landi.
Við þessa hugsun hef ég oft staldrað við og nær alltaf kemur sama nafnið upp í hugann: Pétur Blöndal. Hvað er hann að gera á Alþingi, hagsmunasamtökum þjóðarinnar?
Sumum gæti fundist þetta vera ósanngjörn spurning því auðvitað væri barnalegt að fara fram á að eingöngu mannvinir sætu á Alþingi, peningar skipta einfaldlega of miklu máli og þá sérstaklega hvernig þeim er dreift. Jafnvægi er töfraorðið. Stjórnmálaflokka ætti ekki að fara með eins og fótboltalið, maður ætti ekki að halda með sínum flokki fram í rauðan dauðann, blint, bara af því að t.d afi manns var í flokknum fyrir 50 árum og var æðisleg mannvera. Tímarnir breytast og mennirnir með. Sjáiði bara nöfnin á sumum stjórnmálaflokkunum eins og t.d Framsóknarflokkurinn; já, það er nú naumast framsæknin í þeim flokki!!!
En fyrirgefiði, þetta var nú bara milliliður og úturdúr.
En aftur að Pétri Blöndal og tilgangi hans í stjórnmálum. Hann hefur vafalaust tekið sér til munns algengasta tilsvar stjórnmálamanna allra tíma "'Ég er í stjórnmálum til að hafa áhrif". Gott og blessað, en ef hann vill endilega hafa áhrif, af hverju rífur hann ekki upp sitt eigið peningaveski og reddar því sem redda þarf? Bara milliliðalaust. Hann vill heldur að einstæða dóttir sín sæki styrk frá Féló með tilheyrandi milliliðaþrugli og þrasi. Af hverju gefur hann henni ekki einfaldlega peninga, hann Pétur á sannarlega nóg af þeim, hafandi átt og síðar selt fyrirtæki sitt sem hafði einkarétt á því að kaupa og selja peninga. Þarna missir hann af stórkostlegu tækifæri til að sameina peningaást og mannást.
En svona menn hafa gaman af allskonar milliliðum, vilja flækja hlutina, því það skapar veltu og það er næstum þvi það sama og hagnaður, tökum sem dæmi rukkunarfyrirtækið og frekasta millilið Íslandssögunnar, Intrum, það kom inná markað sem sannarlega var ekki pláss fyrir, samt rakar þetta fyrirtæki inn milljörðum!! Ég giska á að Pétri finnist Intrum vera flottasta konsept veraldar: milliliður, fáir eigendur, mikill hagnaður!!!!
Ég er fyrsti maðurinn til að viðurkenna að það var gæfuspor fyrir Íslendinga þegar Sjálfstæðisflokkurinn og litli "Hækjuflokkurinn" eða "Viðhengisflokkurinn" settust í stjórn, rétt eftir 1990. Þá var alheims-peningasprengja í uppsiglingu og þjóðir urðu einfaldlega að hafa peningamiðaða stjórn til að verða ekki eftir á. Nú er öldin önnur, bókstaflega. Síðan þá hafa félagsleg mál setið á hakanum, á kostnað Enterprise-hugsjóna. Er í alvörunni hægt að koma svona fram við aldraða og öryrkja?
Aldraðir og öryrkjar ættu fyrir löngu að eiga fastan fulltrúa á Alþingi. Menn sem hafa efni á því að verða aldraðir og öryrkjar geta einfaldlega ekki sett sig í spor þeirra sem minna mega sín, rétt eins og ég get ekki sett mig í spor geimfara. Pétur Blöndal er oft pínlega vitgrannur um svona mál, hefur skoðanir, en engan skilning, enda þarf hann þess ekki. Kommentið hans um öryrkja "Af hverju fer þetta fólk ekki bara að vinna?" er bara hægt að líkja við fáfræði drottningar einnar í Frakklandi fyrir nokkrum öldum þegar hún var spurð um viðbrögð við yfirvofandi brauðskorti í landinu "Af hverju borðar fólkið þá ekki bara kökur?!"
Við þessa hugsun hef ég oft staldrað við og nær alltaf kemur sama nafnið upp í hugann: Pétur Blöndal. Hvað er hann að gera á Alþingi, hagsmunasamtökum þjóðarinnar?
Sumum gæti fundist þetta vera ósanngjörn spurning því auðvitað væri barnalegt að fara fram á að eingöngu mannvinir sætu á Alþingi, peningar skipta einfaldlega of miklu máli og þá sérstaklega hvernig þeim er dreift. Jafnvægi er töfraorðið. Stjórnmálaflokka ætti ekki að fara með eins og fótboltalið, maður ætti ekki að halda með sínum flokki fram í rauðan dauðann, blint, bara af því að t.d afi manns var í flokknum fyrir 50 árum og var æðisleg mannvera. Tímarnir breytast og mennirnir með. Sjáiði bara nöfnin á sumum stjórnmálaflokkunum eins og t.d Framsóknarflokkurinn; já, það er nú naumast framsæknin í þeim flokki!!!
En fyrirgefiði, þetta var nú bara milliliður og úturdúr.
En aftur að Pétri Blöndal og tilgangi hans í stjórnmálum. Hann hefur vafalaust tekið sér til munns algengasta tilsvar stjórnmálamanna allra tíma "'Ég er í stjórnmálum til að hafa áhrif". Gott og blessað, en ef hann vill endilega hafa áhrif, af hverju rífur hann ekki upp sitt eigið peningaveski og reddar því sem redda þarf? Bara milliliðalaust. Hann vill heldur að einstæða dóttir sín sæki styrk frá Féló með tilheyrandi milliliðaþrugli og þrasi. Af hverju gefur hann henni ekki einfaldlega peninga, hann Pétur á sannarlega nóg af þeim, hafandi átt og síðar selt fyrirtæki sitt sem hafði einkarétt á því að kaupa og selja peninga. Þarna missir hann af stórkostlegu tækifæri til að sameina peningaást og mannást.
En svona menn hafa gaman af allskonar milliliðum, vilja flækja hlutina, því það skapar veltu og það er næstum þvi það sama og hagnaður, tökum sem dæmi rukkunarfyrirtækið og frekasta millilið Íslandssögunnar, Intrum, það kom inná markað sem sannarlega var ekki pláss fyrir, samt rakar þetta fyrirtæki inn milljörðum!! Ég giska á að Pétri finnist Intrum vera flottasta konsept veraldar: milliliður, fáir eigendur, mikill hagnaður!!!!
Ég er fyrsti maðurinn til að viðurkenna að það var gæfuspor fyrir Íslendinga þegar Sjálfstæðisflokkurinn og litli "Hækjuflokkurinn" eða "Viðhengisflokkurinn" settust í stjórn, rétt eftir 1990. Þá var alheims-peningasprengja í uppsiglingu og þjóðir urðu einfaldlega að hafa peningamiðaða stjórn til að verða ekki eftir á. Nú er öldin önnur, bókstaflega. Síðan þá hafa félagsleg mál setið á hakanum, á kostnað Enterprise-hugsjóna. Er í alvörunni hægt að koma svona fram við aldraða og öryrkja?
Aldraðir og öryrkjar ættu fyrir löngu að eiga fastan fulltrúa á Alþingi. Menn sem hafa efni á því að verða aldraðir og öryrkjar geta einfaldlega ekki sett sig í spor þeirra sem minna mega sín, rétt eins og ég get ekki sett mig í spor geimfara. Pétur Blöndal er oft pínlega vitgrannur um svona mál, hefur skoðanir, en engan skilning, enda þarf hann þess ekki. Kommentið hans um öryrkja "Af hverju fer þetta fólk ekki bara að vinna?" er bara hægt að líkja við fáfræði drottningar einnar í Frakklandi fyrir nokkrum öldum þegar hún var spurð um viðbrögð við yfirvofandi brauðskorti í landinu "Af hverju borðar fólkið þá ekki bara kökur?!"
